İstanbul’un en eski semtlerinden biri Beyoğlu’dur, elbette Beyoğlu’nun da kalbi İstiklal Caddesi’dir.  Tarihimizde pek çok önemli olaya tanıklık etmiş olan bu cadde, özellikle Fatih Sultan Mehmed’in İstanbul’u fethi sırasında kızaklar üzerinde gemilerini Tophane’den Kasımpaşa’ya taşırken kullandığı önemli güzergah noktası olarak kabul ediliyor.

Bugünkü İstiklal caddesi alanına giren bölgedeki ilk Müslüman yerleşimleri 1491 yılında II. Bayezid’in armağan olarak verdiği arazi üzerinde İskender Paşa’nın bir Mevlevi tekkesi kurmasıyla başlıyor. Bu yapı günümüzde Galata Mevlevihanesi olarak varlığını sürdürüyor. Gene II. Bayezid, o zaman “Dörtyol”  (Stavrodromion) denilen mevkide bir mescit yaptırmış.

Asmalı olmasından dolayı böyle bir tanımlama sıfatıyla anılan mescit bugün yerinde yoksa da, adı Asmalımescit sokağında yaşamakta. Aynı dönemde, bugünkü Galatasaray mevkiinde Acemioğlanlar Kışlası kurulmuştu, bu kışla I. Süleyman döneminde yıktırılıp yeniden yaptırılmıştı, yeni yapı bugünkü Galatasaray Lisesi’nin binasında yaşamakta. Böylece o güne kadar gayrımüslümlerin yaşadığı cadde üzerinde ve çevresinde 15. yüzyıl sonlarından itibaren Müslümanların yerleşmesi başlamış oldu.İstiklal Caddesi’nin Osmanlıca adıyla Cadde-i Kebir’in bugünkü tarzının ortaya çıkışı 19. yüzyılını ikinci yarısında başlamıştı. Böyle bir caddenin oluşması Tanzimat’ın ürünüydü.

Osmanlı toplumunun Batı’ya açılması pek çok Osmanlı aydını, genç soylusu ve zenginini Avrupai yaşam tarzına “alafranga” veya “Frenk usulü” denilen yaşama yönelttiği gibi, İstanbul’daki Levantenlerin ve konuk Avrupalıların ıslahatlarla elde ettikleri imtiyazlar birleşince Cadde-i Kebir birden bire lüks, şık binaların yapıldığı, Avrupalı dükkanların, eğlenme ve dinlenme yerlerinin açıldığı son derece önemli bir merkez haline dönüştü.

20. yüzyılın ilk yarısında çıkan savaşlara ve yaşanan işgallere, karartmalara rağmen bu dönem caddenin altın çağı oldu. Cumhuriyet’ten sonra adı Cadde-i Kebir’den İstiklal Caddesi’ne dönüşen cadde sinema ve tiyatroları, önemli lokantaları, kafeleri, pastaneleri ve otelleriyle görkemini her koşul altında sürdürdü.

19. yüzyılın sonlarında ve özellikle 20 yüzyılın ilk çeyreğinde Cadde-i Kebir çok sayıda dilin konuşulduğu, Osmanlılarda var olan bütün etnik toplulukların, pek çok ulustan Levantenlerin ya da yabancının yaşadığı, gezdiği, eğlendiği, alışveriş yaptığı inanılmaz derecede kozmopolit bir yerdi.

Günümüzde o dönemdeki kadar kozmopolit olmasa da cadde halen kendine özgü kimliğini taşımakta. Bugün de kendine göre kültür, sanat, eğlence, yeme-içme merkezi olarak önemini sürdürüyor. Cadde üzerinde ve yakın çevresinde var olan yapıları şöyle bir arka arkaya sıralarsak caddenin değeri ve önemi konusunda tam olarak ne söylemek istediğimiz daha kolay anlaşılacaktır; İsveç, Rusya Federasyonu, Fransa, İngiltere, Hollanda, İtalya, İspanya konsoloslukları; Türk-Alman, Kitabı Mukaddes, Hachette, ABC Kitabevleri, Beyoğlu Belediyesi, İş-Sanat Galerileri; Yapı Kredi Bankası Kültür Merkezi, İngiliz Kültür Heyeti, Akbank Sanat Merkezi; Karaca, Ses Tiyatroları, Beyoğlu, Atlas, Alkazar, Emek, Fitaş sinemaları; Galatasaray, İtalyan Liseleri; Santa Maria Draperis, Saint Antoine, Surp Voskeperan Ermeni Katolik Kiliseleri ve Ağa Camii… tüm bu önemli yapı, merkez ve dükkanlar bir anda akla gelenler. Arka sokaklara biraz daha girildiğinde liste daha da uzayacaktır.

İşte böylesine önemli bir merkezde yeme-içme konusunda da pek çok seçenek bulunuyor. Bunlar arasında yıllara ve fast-food restoranlarına meydan okuyan ve geleneksel Türk mutfağına ait yemeklerden asla ve asla vazgeçmeyen Hacı Abdullah Lokantası, bölgenin en önemli gastronomi merkezi. Galata Sarayı Ağalarından Hüseyin Ağa tarafından 1594 yılında yaptırılan, 1834 senesinde II. Mahmud tarafından yeniden inşa ettirilen Ağa Camii’nin yanından uzanan Sakızağacı caddesi üzerinde yer alan lokanta damak tadına önem verenleri ve geleneksel mutfağımıza düşkün olanları konuk ediyor.